Porady

 

 

 

 

 

 

 

 

Tkaniny stosowane w przemyśle meblarskim muszą charakteryzować się przede wszystkim dużą wytrzymałością oraz odpornością na ścieranie podczas użytkowania.

Szeroka gama tkanin dostępnych w naszej ofercie dostępna jest w kilku grupach (najczęściej od grupy I do grupy V po ekoskóry i skóry). Poszczególne grupy tkanin oznaczają trwałość danego materiału. Im wyższa grupa tym materiał jest lepszy i trwalszy, a mianowicie posiada:

większą ilość cyklów ścieralności ,

*większa wytrzymałość na rozciąganie i rwanie,

*większa wytrzymałość szwa

*odporność na deformację tkanin

*trwałość tuszu na tarcie i rozświetlenie

 

 

 

Najważniejsze cechy i zalety tkanin obiciowych to: łatwa konserwacja, higroskopijność, trwałe barwy, wysoka odporność na zabrudzenia, odporność na warunki atmosferyczne / tkaniny na obicia mebli ogrodowych /, odporność ogniowa / tkaniny obiciowe do użyteczności publicznej /.

 

- szenile – we włókiennictwie wątek z okrywą, tkanina welurowa z nici szenilowej

- welur - technologiczny aksamit, tkanina z krótką okrywą włosową lub drapana i strzyżona naśladująca aksamit-

- mikrofaza – błyszcząca tkanina z włókien syntetycznych odpornych na ścieranie

- nubuk – miękka skóra wykończona od strony lica przez polerujące oszlifowanie

- tworzywo skóropodobne – materiał imitujący swoim wyglądem skórę naturalną lub mający zbliżone do niej własności

- żakard – wzorzysty materiał utkany na maszynie zaopatrzonej w dodatkowe urządzenie, które steruje grupami nitek osnowowych na krośnie

- plusz – puszysta tkanina z okrywą włókienną powstałą przez miejscowe przecięcie niektórych nitek osnowy lub wątku i częściowe rozwłóknienie utworzonych końców

- inne: bawełna, poliester szenilam, alcantara.

 

 

Skóra naturalna lubiana jest głównie dzięki swoim właściwościom takim jak: przepuszczalność pary wodnej, powietrza, wytrzymałość na wyciąganie i rozdarcia.

Oprócz niepowtarzalności ze względu na naturalne pochodzenie, każda skóra jest przyjazna dla osób z alergiami. Także dostosowywanie wilgotności jest jej zaletą - potrafi pochłonąć, a następnie oddać wilgoć do 25% swojej wagi, co czyni ją swoistym regulatorem wilgotności w pomieszczeniu. Skóra jest łatwa do czyszczenia - w większości wypadków wystarczy tylko wytrzeć ją wilgotną ściereczką bez użycia jakichkolwiek środków chemicznych, jednocześnie trwałość mechaniczna skóry jest powszechnie znana, a odpowiednia dbałość pozwala na zachowanie jej dobrego wyglądu przez wiele lat. Zaleca się konserwację i czyszczenie skóry co 4-6 miesięcy. Jest wskazane aby dokonać pierwszego zabiegu konserwującego od razu po kupnie mebla, ułatwia to jego kolejne czyszczenie i może zapobiec powstaniu trudno usuwalnych zabrudzeń.

 

 

 

 

 

Ten rodzaj skór jest barwiony transparentnym barwnikiem - aniliną lub substancjami o takiej samej charakterystyce, ale mniej agresywnymi. Transparentność takich barwników (ich działanie można porównać do bejc do drewna, ktore uwidaczniają słoje) oznacza, że jesteśmy w stanie dostrzec naturalny rys skóry i wszystkie na niej ślady (np. blizny, ukąszenia, żyły) - to tak jakby patrzeć przez kolorowy obiektyw. Barwnik w naturalny sposób odkłada się w porach skóry tworząc unikalną kompozycję jaśniejszych i ciemniejszych miejsc (niektóre skóry naśladują efekt takiego "cieniowania" dzięki specjalnej technice malowania). Skóry anilinowe albo nie mają wcale lub tylko nieznaczną powłokę ochronną.

 

 

 

Do celów właściwej pielęgnacji musimy wiedzieć czy powierzchnia skóry jest delikatnie przeszlifowana (czy ma teksturę aksamitu) czy nie.

1. Delikatnie zadrap paznokciem powierzchnię i sprawdź czy pozostał jaśniejszy ślad. Jeśli zadrapanie ma jaśniejszy kolor - jest to anilina. Jednak nie jest to jedyny test, ponieważ nubuck zachowuje się podobnie.

2. Zmocz palec i delikatnie potrzyj skórę. Sprawdź czy ciemnieje. Powinna ściemnieć w tym miejscu, a następnie wyschnąć bez śladu.

 

Tego typu skóry łączą w sobie najlepsze cechy produktu naturalnego, jednocześnie wykorzystując technologię garbarską do uzyskania produktu, który jest jednolity w wyglądzie i kolorze (dzięki zastosowaniu pigmentów, które są nakładane na powierzchnię lica). Dzięki temu ich wykończenie jest bardziej odporne na trudy codziennego użytkowania. Warstwa pigmentów i wykończenia wpływa jednak na miękkość skóry i jej delikatny dotyk. Im więcej zastosowanych preparatów, tym mniej delikatne staje sie lico skóry w dotyku.

 

 

 

1. Delikatnie zadrap paznokciem powierzchnię i sprawdź czy pozostał jaśniejszy ślad. Jeśli zadrapanie nie jest jaśniejsze (kolor jest taki sam), to skóra jest pigmentowana.

2. Użyj preparatu Soft Cleaner i wyczyść skórę. Płyn powinien pozostać na powierzchni, a skóra nie powinna ściemnieć.

3. Powierzchnia skóry jest zwykle półmatowa lub błyszcząca.

 

Są to w zasadzie skóry takie jak aniliny, których powierzchnia została dodatkowo delikatnie przeszlifowana, dzięki czemu uzyskuje się efekt aksamitu. Można to porównać do delikatnego meszku w dotyku. Wiele osób myli nubuck i zamsz. Zamsz to spód skóry (mizdra), natomiast nubuck jest rodzajem wykończenia lica. Zamsz jest niewiele mniej delikatny w dotyku, a jego powierzchnia przypomina także meszek, jednak o zdecydowanie dłuższym włosiu.

Oba rodzaje wykończenia powodują, iż skóra jest bardziej podatna na wchłanianie płynów niż w przypadku skór o gładkim licu. Zdarza się, że powierzchnia nubucku jest dodatkowo pokryta woskiem, co utrudnia jej rozpoznanie.

 

 

 

1. Powierzchnia skóry powinna mieć teksturę aksamitu. Przesuń ręką po powierzchni w różnych kierunkach, jeśli pozostają smugi podobne do tych które pozostawia odkurzacz na dywanie, to jest to nubuck.

2. Zmocz palec i delikatnie potrzyj skórę. Sprawdź czy ciemnieje. Powinna ściemnieć w tym miejscu, a następnie wyschnąć delikatnie ciemniejsza.

3. W przypadku powierzchni woskowanych, potrzyj kawałek skóry kilka razy gąbką. To usunie wosk i pozwoli na przeprowadzenie prób 1 i 2.

Skóry typu nubuck mogą odzwierciedlać naturalny rys skóry lub mieć różnorakie dodatkowe wytłoczenia i kolory.